عاشق ترین معشوق دنیا ....

تا هست علی باشد

                               و

                                         تا بود علی بود ....

نمی شود , که نمی شود ...

خسته ام!!!!

 از این همه خواستن هایی

                        که

                               داشتن نمی شود ....

من!!!

 

چنان در قید مهرت پای بندم...

 

کو وطنم ؟؟؟؟

بالهایم را هم که برده باشی

با تکه پاره های دلم که می شود پر بکشم!

نه بال می خواهم

نه آسمان !

گستره ی دستان تو را می خواهم

که "موطن" اصل من است ....

آرامش ...آرامش ...

کاش سرم را بردارم !

و برای هفته ای در گنجه ای بگذارم  و قفل کنم

در تاریکی یک گنجه خالی.....

روی شانه هایم

جای سرم چناری بکارم

و برای هفته ای

در زیر سایه اش آرام گیرم ....

ببار...

ببار ای بارون ،ببار !

                          با دلم گریه کن خون ببار ....

 

شهر پر نقاب...!

در اين شهر ٬

اين شهر غريب

اين شهر پرنقاب

شهری که سلام مردمانش

از روی عادت است و بس !

و لبخند آفتابش

بيرنگ است و سرد

اگر گاهی

آن هم فقط گاهی

دلم ميگيرد

تو به دل مگير....

رفتم ! دیدم لایق تو و عشق تو نیستم ...!

 

رفتم ! مرا ببخش و مگو او  وفا نداشت!

راهی بجز گریز برایم نمانده بود

این عشق آتشین پر از درد  بی امید

در وادی گناه و جنونم کشانده بود  ....

گریز....!

آه ای زندگی منم که هنوز

با همه پوچی از تو لبريزم!

نه به فکرم که رشته پاره کنم

نه بر آنم که از تو بگريزم....

            

عشق , امید من ...!

سر تا سر خانه را پر عود کنید !

این ثانیه ها را غزل آلود کنید

چشمان حسود کور،عاشق شده ام !!

اسفند برای دل من دود کنید ....

پرواز ...!

ای شکارچی سنجاقک

امروز او

چقدر پرواز کرده بود؟؟؟؟

با عشق بتاز...

هان ای قطار زندگی من !

کاندر مسیر تلخ زمانه بی تاب میروی

گر مقصدت دیار حبیب است بیشتر بتاز.....

روز خاکستری بارانی...

وای ، باران

باران ؛

شیشه ی پنجره را باران شست

از دل من اما

 چه کسی نقش تورا خواهد شست؟

آسمان سربی رنگ

من درون قفس سقف اتاقم دل تنگ

می پرد مرغ نگاهم تا دور

وای ، باران 

باران ؛

 پر مرغان نگاهم را شست

خواب رویای فراموشی هاست

خواب را دریابیم

 که در آن دولت خاموشی هاست

من شکوفایی گل های امیدم را در رویا ها می بینم

و ندایی که به من می گوید :

 " گر چه شب تاریک است

 دل قوی دار، سحر نزدیک است "

دگران....!

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران !

رفتم از کوی تو لیکن عقب سر نگران

ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی

تو بمان و دگران وای به حال دگران....

زمهریر عشق....!

آمدی وقتی که دل بر روی زانو مرده بود

آسمان از انجماد عشق ما افسرده بود

 آمدی وقتی که روی نرده‌های انتظار

 پیچک سبز نگاه عاشقم پژمرده بود

پس کجا بود آفتاب دست مرهم ساز تو 

در شبی که چشمهایم زخم باران خورده بود .....